Hoofdmenu

Visie

Biografie

Projecten

Design

Competities

Publicaties

Medewerkers

Vacatures

Links

Contact & Route

©AAArchitects

 

 

GT

Schiphol, Nederland


Ons doel was om een constructie te vinden die zowel architectuur als techniek met elkaar kan combineren met als doel een 450 meter hoge uitkijktoren te creëren die functioneert als een icoon van de hele randstad. Deze toren wordt het icoon dat de steden in de Randstad met elkaar verenigd en zal ook een programma herbergen voor deze specifieke locatie.

Het gebouw zal de Randstad vertegenwoordigen voor de mensen die er wonen maar misschien zelfs meer voor de rest van de wereld. Het gebouw dat zich direct presenteert wanneer iemand Nederland bezoekt. Daarom zal de locatie van de toren op een plek zijn waar de meeste mensen het land binnenkomen; Schiphol Airport. Rekeninghoudend met het gevaar van vliegtuigen die vliegen in de buurt van hoogbouw, zal het geplaatst worden op de enige plek van Schiphol waar de routes van vliegtuigen zich niet bevinden: het centrum van de terminals. Schiphol heeft momenteel te kampen met grote capaciteits problemen, veroorzaakt door het steeds maar groeiende aanbod van nevenactiviteiten rondom de luchthaven zoals: musea, bioscopen en congres faciliteiten. Delen van deze faciliteiten kunnen in de toren geherbergd worden.

Het programma wordt verticaal vertaald in het gebouw ; hoe publiekelijker de functie, des te hoger het in het gebouw geplaatst zal worden en des te transparanter de gevel wordt. De vorm van gras is een natuurlijke vorm, daarom is het willekeurig en ondefinieerbaar. Om het karakter van deze vorm grijpbaar te kunnen maken wordt er gezocht naar de constructieve grenswaarde van de sinusformule. Elk verticaal element is afgeleid van dezelfde sinus, maar wijkt af door het verschalen van de techniek en door ze te maken van verschillende delen van de originele vorm. De vloeren en de façade volgen deze verschillende sinussen en creëren daarmee een vorm die volledig willekeurig lijkt, ondanks dat de vorm volledig gecontroleerd en wiskundig berekend is. De willekeurige vorm die ontstaan is, heeft het voordeel overeind te blijven onder invloed van hevige wind. Doordat de vorm ruwer en veelzijdiger is dan een eenvoudige cirkelvorm is het gebouw minder gevoelig voor wervelwinden. De krachten die veroorzaakt worden door de horizontale en verticale belasting nemen in de hoogte af. Net als dat een grasspriet naar boven toe lichter wordt en in een driehoekige vorm eindigt zo zal dat ook het geval zijn bij de stalen constructie van het gebouw. Dit kan op meerdere manieren bereikt worden, het aantal elementen kan naar boven toe afnemen of de elementen kunnen naar boven toe kleiner worden. Voor dit ontwerp bleek de laatste optie de beste. De constructie in zijn geheel kan gezien worden als een soort tube-systeem vertaald naar een verticale façade, een concept dat zich reeds heeft bewezen als een geschikte methode voor hoogbouw. In dit soort systemen is gebleken dat vervorming van de constructie voornamelijk veroorzaakt werd door wijkende krachten in de bodem. Door het oprekken van de omvang van de sinusformule richting de bodem worden de krachten verdeeld over de sinussen en deels geabsorbeerd worden als axiale krachten (spanning en samendrukking).

De vorm van de plattgrond volgt de constructie, dat is ook nodig om voldoende daglicht binnen het gebouw te realiseren, gezien het feit dat het gebouw in doorsnede 60 meter is. Bovenin het gebouw, waar de omvang van de sinus in sterkte afneemt wordt dit daglicht ‘probleem’ opgelost door het verhogen van de verdiepingshoogtes om op die manier meer daglicht toe te laten. Op deze wijze helpen het architecturale concept en de constructieve mogelijkheden elkaar om een 450 meter hoge toren te realiseren die een willekeurig gevormde uitstraling heeft maar dat niet is.


terug