Hoofdmenu

Visie

Biografie

Projecten

Design

Competities

Publicaties

Medewerkers

Vacatures

Links

Contact & Route

©AAArchitects

 

 

FaMe

Fashion Foundation

New York, VS


Fashion Methods is een studie naar de architectonische potenties van verschillende ontwerp- en maaktechnieken uit de mode. Kleding van mensen is een instrument van verleiding. Ze bedekken en onthullen, ze geven kenmerken bloot en ze beschermen. De verleidingskracht van mode, door bedekking van het lichaam zijn kenmerken bloot te geven, is fascinerend. Het doel van dit onderzoek is de zoektocht naar nieuwe middelen voor het ontwerpen van een architectonisch object in het algemeen en hoogbouw in het bijzonder. De centrale vraag van FaMe is: wat kan een architect van de mode leren?

Het project beslaat drie fasen: een analyse van een aantal maaktechnieken van mode, de vertaling van deze maaktechnieken naar architectonische modellen en technieken, en de toepassing van die technieken in een ontwerpvoorstel voor de Mode Foundation FaMe in Manhattan, New York. In de eerste fase wordt de wereld van de mode onderzocht met behulp van literatuur, gesprekken met modeontwerpers en het bezoeken van exposities en modeshows. De maaktechnieken van onder andere Yohji Yamamoto, Rei Kawakubo, Issey Miyake en Junya Watanabe worden in detail geanalyseerd en op basis van een aantal variabelen met elkaar vergeleken. Gekeken wordt naar zowel constructieve, geometrische, tactiele als organisatorische kenmerken. De tweede fase betreft een onderzoek naar de inzetbaarheid van een aantal van deze maaktechnieken bij het ontwerpen van verschillende facetten van architectuur. De maaktechniek A-poc van Issey Miyake wordt bijvoorbeeld onderzocht als een model voor organisatie, terwijl de maaktechniek Moving Back van Junya Watanabe wordt getest als constructief principe. In de derde fase worden deze verschillende technieken vervolgens toegepast en getest in het ontwerp van hoogbouw voor de Mode Foundation FaMe in Manhattan, New York. Via een zeer droog maar specifiek onderzoek naar onder andere snelheden en vervoerscapaciteit van liften, constructieprinciepen voor hoogbouw en daglicht in relatie tot hoogte en programma, zijn de verschillende technieken ingezet als ontwerpinstrumenten. Het resultaat van dit proces is een eigenzinnig ontwerp van een mode foundation en een nieuwe ontwerpmethode. Waarschijnlijk heeft het ‘lenen’ en transformeren van technieken uit de wereld van het modeontwerp nog fundamentelere gevolgen gehad voor het ontwerpvoorstel. Door het werken met talloze fysieke modellen, door zeer specifieke materiaalonderzoeken te doen, door vele materiaaltests te maken van gebouwonderdelen en door het continu testen van effecten van ontwerpbeslissingen; kortom, door bijna als modeontwerper architectuur te bedrijven, is de tactiliteit van de materialen, de reflectie van de complexe gevelgeometrie en zijn de atmosferen van de binnenruimtes zeer ver ontwikkeld en zeer specifiek geworden. Telkenmale is de relatie onderzocht tussen de harde randvoorwaarden, persoonlijke ontwerpbeslissingen en de veelvoud van effect die ervan het resultaat is.

Het resultaat is een architectuur waarbij voelen net zo belangrijk is als kijken, waar de ruimtes bijna tastbaar worden en de componenten ruimtelijk. De productie van architectuur en het maken van ontwerpbeslissingen komen uit een proces van testen waarbij de veelheid en complexiteit van effecten kan worden beoordeeld. Zoals wij het nu zien is dát wat wij als architecten hebben geleerd van de mode en het toepassen van modetechnieken als tactiek voor het ontwerpen van architectuur.


terug